Portret fotografie

www.professionalimaging.nl 7 t/m 9 maart 2010 foto op dibond www.plm.nl

Jezelf laten fotograferen.

Het blijft moeilijk. Schreef Kluun er al een mooi voorwoord over voor mijn jubileum fotoboek in 2006 (zie www.mery.nl/portrait) ook 'gewone' klanten vertellen me zo hun verhalen en redenen waarom ze een serie te laten maken in onze fotostudio.

Een portret maken van iemand is heel dubbel. Aan de ene kant wil je als fotograaf de ziel v/d persoon in jouw foto vastleggen, en ga je diep graven voor een foto van de ware 'ik'. Aan de andere kant is er het portret waarop je een kant van een persoon laat zien die hij of zij tot dan toe nog nooit gezien had. Sommige mensen zeggen dan "dat ben jij niet", maar...is dat wel zo? Het is immers een kant die je alleen nog niet eerder van jezelf had gezien.

Een beroepsfotograaf moet deze (latent aanwezige) kant kunnen zien. En nee, dan heb ik het niet over de metarmofose shoots, waarbij een heel team van visagisten, kappers en stylistes een model zó transformeren dat alle eigen persoonlijkheid weg is. Het is als autonoom fotograaf de kunst om enkel door te kijken en de keuze van standpunt, belichting en compositie een foto te maken die die latente kant laat zien. Vaak tot grote verrassing van het model.

Ik hoor sinds Rood-Op-Rood (www.artstudio23.com/expo1) steeds vaker "dit had ik nog nooit van mezelf gezien" "ik ben nu zo trots op mezelf" ...men ziet en doet nieuwe dingen na het zien van het resultaat van de portretfoto, bijv. rode kleding aan terwijl je natuurlijk rood haar hebt. Trotse tienermoeders (www.mery.nl/puur) die ervaren dat ze door de fotoshoot gegroeid zijn, en hierdoor nu steviger in hun schoenen staan.  

Ik ben ook altijd op zoek naar de andere kant. Ik ga liever backstage foto's maken, dan onstage. Vind de kleedkamerfoto's van BNers (www.mery.nl/portrait) vele malen interessanter dan de 'glamour' foto's v/d impressario's. Mijn ding is niet de gemaakte, gelikte reclame foto, maar een foto-moment, wat ik heb kunnen vastleggen. Mensen als Javier en Theo, die verbaasd zijn over het resultaat, terwijl er 0,0 styling etc. aan te pas is gekomen en het enkel de klik is tussen fotograaf en model. Vind het bijzonder dat mensen (soms letterlijk) uit de kleren gaan, zich op een bijzonder moment laten vastleggen, dat ik daar bij mag staan met mijn camera. Ben altijd op zoek naar een mooie plaat, ik hou van mooie beelden.


Trouwkaarten voorzien van eigen portret zijn bijzonder hip! (en gratis bij een trouwreportage :)

Vivivere veiling

werk van MeRy aangeboden op de jaarlijkse veiling van Vivivere t.b.v. het KWF

Lieve mensen, donderdag 3 april a.s. is het weer zover: de 5e Vivivere veiling zal dan plaats gaan vinden in kasteel Maurick in Vught. Lenie Kinnegen heeft 5 jaar geleden, na zelf in aanraking te zijn gekomen met de ziekte kanker, deze kunstveiling in het leven geroepen en viert dit jaar dan ook met trots het eerste lustrum ervan. Ze doet erg goed werk, al is het voor fotografie kunstenaars moeilijk werk verkocht te krijgen via deze veilingen. Op de e.o.a. manier werken de veilingen via een Rotary Club beter, daar wordt zo 1000,- geboden voor een werk wat bij Vivivere niet boven de startprijs uitkomt. (zoals de rode-borst-foto hierboven) Pas als Kluun meewerkt met MeRy dan lukt het een hoog bedrag te krijgen voor het KWF...ik ben gewoon niet bekend (of berucht) genoeg haha. Meer weten over Vivivere: www.vivivere.nl


Kluun signeert het doek van MeRy voor de veiling van 2007

In de bijlage tot slot het artikel uit de Bode aangaande de veiling van 2006, waarin voetballer Victor Sikora het werk kwam ophalen, samen met zijn vrouw Kim Sikora - Kinnegen.

Witte Pasen?

Melanie en Anouk Rijkers, Bakel, 1976 (?? denk ik ;-)

Wauw...even was de wereld wit vanmorgen! Waar zijn de tijden dat je glijbanen in de sneeuw kon maken (hè Ad) en we hele dagen buiten speelden met onze laarzen aan...ijsjes maakten van de sneeuw, sneeuwpoppen bouwden en op de slee de 'bergen' afsjeesden in de Bakelse bossen??? Onze kinderen hebben wat dat betreft veel minder sneeuwpret dan wij, al gaat men tegenwoordig allemaal op wintersport. (wij niet :-p)
Pasen was in Breda echter niet zo wit als voorspeld, eigenlijk is vannacht pas de meeste sneeuw gevallen en een beetje blijven liggen. De bovenstaande sneeuwfoto kwam ik tegen toen ik gisteren de oude kinderfoto's van Hans en mij aan het uitpluizen was. Hans' boek valt uit elkaar en moet opnieuw ingeplakt worden, dat met de baby- & kinderfoto's van mij is klaar, maar nu heb ik weer een hele berg oude foto's van Hans' moeder gekregen, die mooi samen met mijn oude familie Rijkers-van Bon foto's in 1 album kunnen.
Foto's inplakken...nog even en we doen het niet meer! Ik betrap mezelf erop dat ik mezelf er echt toe moet zetten, op de vakantiefoto's na dan. Veel leuker is het om foto's te monteren en in gedrukte vorm te zien, zoals het boek van Tantetje (Auntie), zojuist door UPS gebracht. Bij Blurb heb ik het boek geupload en ik moet zeggen: valt niet tegen!! Natuurlijk is de papierkwaliteit en het inbinden niet zoals een kunstboekenserie van een 'echte' uitgeverij of bijv. Photogo waar ik mijn trouwalbums laat drukken, maar...als ik een kleine oplage wil maken of print-on-demand wil kunnen leveren...zijn zij écht prima! De drukkwaliteit is wel goed, en de service (binnen 1 week in huis) ook. Mijn Red-On-Red boek (Rood-Op-Rood) kan ook gewoon door mensen zelf besteld worden, i.p.v. dat men bij mij een order moet plaatsen en ik er weer tussenzit. Bij deze de link naar de bestelpagina van mijn eigen 'bookstore online':
http://www.blurb.com/user/store/MeRy71 (let op: prijzen staan in duurdere $$ dollars)

Hier kunnen Red-On-Red (foto's van de roodharigendag, waar roodharigen poseerden in rode kleding tegen een rode achtergrond) en Tantetje besteld worden. Leuke cadeautip voor mensen die alles al hebben: bestel eens een fotokunstboek!!
Of laat u liever een mooie portretfoto maken voor moeder- of vaderdag? We hebben een speciale actie in Artstudio23: op slechts 4 data (3 zaterdagen en Pinkstermaandag) kunt u voor 75 euro op de foto bij fotograaf Hans van Nunen, incl. 2 vergrotingen 20x30cm, voor meer info klik op de bijlage!


Tantetje, nu te koop via Blurb.com

Baby´s op het web

Baby’s op het web 22/3 - 1/6/2008 - online expositie naast BABY - Nederlands Fotomuseum Rotterdam

'Voor Loes'
Aansluitend bij de grote internationale BABYtentoonstelling is er een webtentoonstelling samengesteld. Voor deze tentoonstelling zijn babyfoto’s uit de collectie geselecteerd. Er is gekozen voor uitsluitend vrouwelijke fotografen zoals Katharina Behrend, Coby Douma en Esther Kroon, om deze archieven eens extra onder de aandacht te brengen. Tenslotte staat de vrouw zowel fysiek als emotioneel het dichtst bij de pasgeborene. Bekijk de nieuwe webtentoonstelling vanaf 22 maart op de website van het museum www.nederlandsfotomuseum.nl

NB: en nou nooit meer zeuren over mutsen van fotografen die baby's en kinderen fotograferen! :-p zei de fotografe herself...het Nederlands Fotomuseum heeft er een MEGAgrote tentoonstelling aan gewijd, BABY de ideale mens verbeeld 1840-heden, t/m 1 juni 2008 ....BABYFOTOGRAFIE = KUNST!


3x PUUR. geupload! (categorie: Madonna :-)

Moederdagtas

Ook Beautiful Bag denkt mee over een origineel moederdag cadeau! www.beautiful-bag.com maakt de foto op tas, ze hebben een groot assortiment en speciale aanbieding voor de streetbag!

U kunt een foto uit uw fotosessie gratis laten bewerken en doorsturen door MeRy, zodat u uw eigen foto op tas heeft met een professionele portretfoto van uw kind. Speciale foto-actie op 26 april, 12 mei (2e Pinksterdag), 17 mei en 31 mei: voor slechts € 75,00 bij Artstudio23 op de foto incl. 2 vergrotingen 20x30cm. (fotograaf: Hans van Nunen, www.hansvannunen.com) Fotosessies alléén op afspraak, gebruik evt. 'contact' in de menubalk, zie ook www.artstudio23.com Voor fotografie op lokatie -aan huis- gelden andere tarieven)

Fotograaf Hans

Fotograaf Hans van Nunen aan het werk, Artstudio23 Breda, 31 januari 2008

Kunstbedrijfje spelen

http://www.artstudio23.com/stock/NRCnextScan.jpg

Bij deze zoals beloofd een oude publikatie opnieuw online; dit keer een stuk in het NRC next van 29 november 2006: "Veel kunstenaars verkennen de grens tussen kunst en commercie. Maar dat maakt hun werk nog niet commercieel."

Fotocursus start 7 april

Ja, vandaag eindelijk de data en prijzen en alle andere gegevens uitgezocht en ingevuld. In de bijlage het PDFbestand met alle informatie m.b.t.:
- de fotocursus voor beginners
- workshops modellenfotografie (studio/lokatie)
- workshops 'leren kijken' (fotograferen op lokatie en nabespreking)
- portfoliobesprekingen
en last but not least:
tijdens Expeditie Belcrum (30-31 augustus) en tijdens Breda Photo (24 september-30 oktober) zijn er op diverse data ‘Leren Kijken’ middagen en kun je met MeRy op pad door Breda om te kijken naar (foto)kunst, evt. gecombineerd met portfoliobesprekingen.

Geef je op via e-mail (check www.artstudio23.com - contact) of loop eens binnen in de studio aan de Neerloopweg 23, Breda. We zijn open van maandag t/m vrijdag 10.00-15.00 uur (overige tijden op afspraak) en goed zichtbaar vanaf de Westerparklaan, mocht uw TomTom de Neerloopweg nog niet kennen

Red, Red, Rotary

Mijn boek Red-On-Red gezien tussen de 'staff picks' :-)) bestellen via: http://www.blurb.com/bookstore/detail/189247

Grappig om je eigen boek op Blurb.com tussen de staffpicks in te zien staan, altijd leuk natuurlijk! U kunt het boek Rood-Op-Rood (Red-On-Red) bestellen via de bovenstaande link, vanaf 24,95 euro (je ziet eers 33nogwat staan maar...dat is dollar!) Voor alle mensen die moeite hebben met bestellen, u kunt natuurlijk ook altijd mij een mailtje sturen met uw naam & adres en of u de hardcover of softcover wilt, dan zorg ik ervoor dat het boek bij u op de mat valt. De softcover is meer een brochure, met zo'n glossy kaft, de hardcover is toch echt het mooiste: een echt boek!

Zaterdag op de veiling nog reclame gemaakt voor mijn andere boek (PUUR.) en de drie door mij geleverde foto's zijn alle 3 verkocht, zij het voor stukken minder dan wanneer men in een galerie zo'n doek wil aanschaffen, dan is de waarde toch al gauw 999,- (!) Maar zo heeft de verzamelaar van foto's wel een koopje en toch een echte "MeRy" in huis! Blijft een rare gewaarwording, dat kunstenaarsschap en erkenning :-)) Heb ik meer dan 10 jaar hard gewerkt, ja, ook commerciëel, blijkt dat je wel dégelijk kunst met commercie kunt combineren en...ben ik toch vooral kunstenaar. Misschien dat dan over een tijdje mijn portretwerk bij stichting Vivivere (zij hebben hun jaarlijkse kunstveiling op 3 april a.s. zie ook www.vivivere.nl) wel verkocht kan worden, ook als er géén Kluun op staat! ;-) Ik had dit jaar een prachtig portret van Rood-Op-Rood willen doneren, maar men is bang dat er geen animo voor is.
Er is natuurlijk wel wat voor te zeggen, dat je geen portret van een vreemde in de woonkamer hangt, aan de andere kant...vorig jaar is mijn Kluun in Chassé Parking ook goed gekocht, wel door een bedrijf, dat wel...wellicht dat een bedrijf wel wat ziet in mijn portretten?? Nouja, de 3 dames van PUUR. zijn i.i.g. door 2 liefhebbers gekocht, en de opbrengst ging van deze veiling naar People's Trust. Helaas was Jolanthe Cabau van Kasbergen er zelf niet, anders was de opbrengst vast veel hoger geweest. Ik kan me de veiling van de Rotaryclub in Tilburg eind 2006 nog wel herinneren...meer dan 15.000,- is daar toen omgezet als ik t me goed herinner. Daar heeft toen een Tilburgse cabaretière (de dame van 'Het Bènkske') de boel goed omhoog gepraat, echt een topwijf voor de veilingomzet! Nu was de oprichter van People's Trust de veilingmeester en dat scheelt dan wel weer enorm, hoe sneu het verhaal van de kinderprostitutie ook is in India...veel werken werd helaas helemaal niet op geboden...

deze 3 dus wel! :-)

Veiling op Vrouwendag

www.rotarykunstzwijndrecht.nl laat uw hart spreken tegen kindermishandeling en vóór beeldende kunst

Vandaag is het internationale vrouwendag. Is er vooral internationaal op veel plekken nog ruimte voor verbetering van de rechten van de vrouwen, ook binnen Nederland kan er nog een hoop veranderen, zo las ik vrijdag in de Spits onder de kop
"Wij moeten supervrouw zijn": http://www.spitsnet.nl/nieuws.php/1/12574/online/Wij_moeten_supervrouw_zijn.html 

Vanavond worden er tijdens de veiling van de Rotary Club Zwijndrecht ook van mij (3) werken uit de serie PUUR. geveild, opbrengst is voor People's Trust waarvan Jolanthe Kabau van Kasbergen de ambassadrice is. Zij leidt de veiling vanavond, ik ben benieuwd...3 van mijn mooiste dames uit PUUR. moeten toch wel iets opleveren?!?

De stichting People's Trust Nederland (PTN) is 30 maart 1990 opgericht om de aller-armsten in India en Nepal te ondersteunen. Vanaf 1997 heeft de strijd tegen kinder-prostitutie prioriteit. Alle activiteiten van People's Trust zijn gericht op het voorkomen van kinderprostitutie, het bevrijden van meisjes uit bordelen in India en het ondersteunen van de meisjes bij het werken aan een nieuwe toekomst. www.peoplestrust.nl

 

Grande dame

vandaag in de Stem bij het artikel "waarom geen Grand bazaar of oosters badhuis?" Foto: Ramon Mangold/Het Fotoburo

Tja, en dan moet je er weer zelf aan geloven! Gisteren met spoed op de foto met een aantal details van het Grand Theatre in Breda, een oude bioscoop die opgekocht is door Aad 'Princess' Ouborg om er weer iets leuks van te maken. We krijgen hier in Breda een mega-bioscoop, misschien zelfs 2, en voor het kleine, knusse, weggestopte en oude, prachtige jaren 20 theater 'sjieke stijl' was geen plek meer. (al zit er ook een foeilelijke -dus mooi op de foto- aanbouw uit de jaren '70 aan vast) Dan moet ik weer gelijk aan mijn fotoserie 'Tracec Of Silence' denken en wil er foto's maken...
 
Ik wéét vanuit eigen ervaring dat het een knus en ook wel oubollig theatertje is (was), wat net als de Klok en de ketelhuizen van Interbrew de moeite waard is vast te leggen met het oog op de sporen van de laatste gebruikers ervan. Een tipje van de sluier vind je alvast hier: www.mery.nl/grand en wie weet gaat inderdaad dat boek er wel komen! Zoals ik al zei: via Blurb kan ik heel gemakkelijk foto's uploaden en in boekvorm verkopen...te gek, dat print-on-demand systeem, zo zijn ook kleine oplages van bijv. 10 of 100 goedkoop te maken: men besteld per boek en niet per 1000. En ja, ik zou het liefst dikke vette oplages laten uitgeven, maar...zo werkt het niet (meer) denk ik. Alhoewel...PUUR. zou wel eens een leuke binnenkomer kunnen worden in de drukwereld :-))
Tot slot de tekst v/h artikel als PDF in de bijlage (onderaan deze post) waarin ook mijn idee er een (foto)galerie in te vestigen door mij is toegevoegd. Meer fotowerk van fotograaf Ramon Mangold (St. Joost 2005) vind u hier: www.ramonmangold.nl (grappig om van hem te horen dat veel van "mijn" docenten nog steeds rondlopen op de Academie -ik ben van 1996- en geen spat veranderd zijn! ;-p)

Afghaanse helden

Te gek artikel over de Kabul National Gallery in dagblad de Pers van vandaag: kunstenaars-arts Mohammed Yousuf Asefi heeft door de mens- en dierfiguren over te schilderen de kunstwerken weten te redden van vernietiging door de Tailban...en nu is hij bezig alle waterverf er weer af te halen, zodat de originele werken weer zichtbaar zijn...
Dit bericht is ook ter ondersteuning voor de tentoonstelling Future: Afghanistan in Gemak te Den Haag, nog tot 23 maart te zien. Jonge Afghaanse kunstenaars geven hun visie op hun land en de toekomst ervan. Da's nog es wat anders dan een combined photo maken van bijvoorbeeld Amsterdam! Maar goed, ik ben denk ik ook niet een kunstenaar met een hele grote, zware boodschap. Mijn visie is eigenlijk heel simpel: ik zie, ik zie, wat jij niet ziet.

En deze beelden, veelal portretten en documentaire fotografie, laat ik graag zien, online, in expo en sinds kort in boekvorm. Geweldig, Blurb.com helemaal voor mijn werk uit de serie Traces Of Silence! Nog niet zo heel lang geleden ben ik in het huis van 'tantetje' geweest (niet mijn eigen tante): een 100 jaar oude dame die al haar hele leven in het Ginneken woont. Daar heb ik in haar huis het interieur gefotografeerd, met alle sporen die zij er in 'nagelaten' heeft (ze is nog niet dood!) en nu zit ik er zwaar over te denken om er een leuk boekwerkje van te maken, zodat alle familieleden hun eigen uitgave kunnen bestellen...het zijn prachtige stills van wat eens was, en ook: als het menske t.z.t. overlijdt is binnen korte tijd het hele huis echt anders, familie en verpleging verplaatsen spullen en zullen uiteindelijk de hele rimram leeg halen.

Prachtig, zo'n interieur wat ook zonder de bewoonster op de foto staat haar hele leven uitademt, dit moeten we bewaren, al is het maar op foto. Meer weten? Binnenkort op Blurb en via www.mery.nl/traces.htm  

Boek Rood-Op-Rood vanaf nu te koop!

 Red-On-red boek bestellen? klik op het plaatje!

Lieve allemaal, met veel trots presenteer ik mijn eerste boek via de print-on-demand bookstore Blurb.com! U kunt nu uw eigen exemplaar bestellen van
Rood-Op-Rood (Red-On-Red) vanaf 24,95 excl. verzendkosten. (LET OP: u ziet als eerste de $ dollarprijs en die is idd meer dan 33,-)

Zie ook http://www.blurb.com/images/uploads/catalog/92/336192/189247-1c276987f2c5480e9600f5a584a1a6a3.pdf 
dit is het PDF op lage resolutie van de eerste 15 pagina's. Het boek is 40 pagina's dik, en kan soft- en hardcover besteld worden en heeft u binnen 7 dagen in huis. 

Als het goed is staan álle modellen, dus ook die van de reprise tijdens Fine Art I, in het boek. Weet u het nog? Die fantastische Roodharigendag 2007? De foto's van Hans en mij zijn nu allemaal verzameld in dit mooie fotoboek, met ook een verslag van de dag (met het maken van foto van Bart Rouwenhorst in het Valkenberg) en de onthulling van de Combined Photos Belcrum met Aukje en Marieke van Ginneken, evenals the making of van de persfoto's etc. De nadruk ligt echter op alle Rood-Op-Rood portretten, zoals ook te zien via www.artstudio23.com/expo1

Olof Wessels maakt zijn persfoto, 10 juni 2007

In de soep

Hm...tis weer zo'n dag/weekend! Terwijl de storm over Nederland raast en ook hier in de straat het dakpannen laat regenen (op auto's oeps) ging het gisteren verder wel lekker in de studio; zwangere tienermoeder en haar vriendin met kindjes voor de lens, bruidspaar wat kwam ter kennismaking en een echtpaar wat hun gedrukte huwelijksalbum kwam ophalen, maar ook: die verrekte printer van mij is weer (!!!) eens aan vervanging toe...grrr &^%$#@ en nu zie ik sinds vanochtend ook nog es vrij wazig: ik heb een soepoog...
zucht.
Heel m'n holtes zitte ook dicht, dus dat wordt een lekker begin van de week morgen...
en dan zo'n Epson printer die het gewoon weer flikt: "er moet een onderdeel vervangen worden, breng uw printer naar..." etc. wat dus betekent dat het inktreservoir/inktkussentje vol zit en ik voor bijna 100,- een reparatie moet laten doen aan een printer van nog géén 75,- ... M.a.w. Mel kan weer gaan shoppen voor een nieuwe...niet te geloven dat dit kan: iedereen moet mileuvriendelijk werken/leven, maar zo'n printerfabrikant mag gewoon 'wegwerp'printers blijven maken...nee, en da's niet slecht voor het mileu?!? Ze kunnen die vervanging van dat onderdeel ook alléén maar daar doen, jaja.
Ik zag op de website staan dat de nieuwe printers 'mileuvriendelijk' zijn, waarmee men dus alleen het energieverbruik bedoeld. Nouja, een printer zal zowiezo al geen energieslurper zijn, wel dan?? Echt van de zotte dat er nog steeds zoveel consumenten in het ootje worden genomen...alleen mijn eerste printer (HP deskjet 880c) heb ik aan iemand anders kunnen doorgeven...de Epson Stylus Photo R200 en R220 zijn dus beiden met een inktreservoir wat vol is...afgeschreven. Misschien moet ik maar weer es kijken naar HP haha. Al heb ik toentertijd de HP weggegeven doordat er alléén 3kleuren-in-1-cartridge in konden voor de kleur...wat weer erg duur werd door het intkverbruik. De foto's waren wel erg mooi, eigenlijk mooier nog dan de Epson-prints.
Maar goed, meestal druk ik enkel contactsheets af op mijn printer, en wat administratie zoals facturen enz. Ik ga dit x maar es een instapmodelletje nemen denk ik! Natuurlijk is een Epson 2400 top of the bill, maar waarschijnlijk véél te duur voor die simpele dingen mee te doen waar ik een printer meestal maar voor gebruik...en zelf prints uitdraaien is leuk, maar dan moet ik ze ook wel als kunst kunnen verkopen...en niet alleen als nabestellingen van portretsessies.

Nou, binnenkort meer, ook over mijn avonturen in Amsterdam afgelopen schrikkelvrijdag, toen ik op bezoek ging bij twee uitgevers i.v.m. het fotoboek PUUR. En toen had ik er al 3! (geïnteresseerden :-) xM

Zat ik maar in Australië.. ;-) (foto door HansvanNunen, 6 maanden samen backpacken in 1993)

bijna lente

Nu komt de zon nog helemaal rechts op... (zicht vanuit 23 op het Westerpark/Westerparklaan)

Bijna lente! Na aan het begin van de maand al een paar hele mooie dagen gehad te hebben, was het gisteren zeker niet onaangenaam buiten en ben ik lekker een eind gaan skaten met onze oudste, echt heel gezellig, zo'n mannetje van 8 naast je wat lekker meerijdt en kletst, echt, ze worden hoe ouder hoe leuker! :-)
Ben echt wel toe aan meer zonlicht, al is dat soms ook errug irritant in de nieuwe studio. We kunnen gelukkig e.e.a. goed afsluiten met lichtdichte gordijnen (dankjewel IKEA) en screens aan de buitenkant. Tja...wij wilden veel raam ;-) Maar het geeft ook erg mooie effecten, met de laagstaande zon.Op de bovenstaande foto is goed te zien hoe de zon nu vrij van rechts opkomt, maar strax, midden zomer, komt de zon steeds meer van links op en brandt ie lekker op ons platdak, nog voordat ik binnen ben is het dan al goed warm binnen. Ik ben er dagelijks tussen 10.00-15.00 uur, (meestal zelfs tot 17.30) wellicht dat ik in de zomer eerder begin. Ik ben als het moet wel een 'met-de-zon-op' mens hoor, maar...eerlijk is eerlijk, ik ben eigenlijk liever lui dan moe ;-)

Slapen is toch wel 1 van mijn hobby's, haha. Maar het is ook waar dat ik echt door kan werken, tot 's avonds laat als het moet, geen centje pijn. Dat vergeten mensen wel eens, dat je als fotograaf een hele andere instelling moet hebben qua werktijden...je hebt geen 2x kwartier en 1x half uur lunchpauze, maar eigenlijk helemaal geen. Natuurlijk neem je wel even snel een broodje als je een hele dag op lokatie werkt, maar vaak is dat dan toch wel terwijl je gewoon doorwerkt. Overwerken...wat is dat??? Wij werken als kleine zelfstandige altíjd over, haha. Je bent immers nooit klaar met je werk, mijn oog valt telkens weer op een nieuw project, en dan zijn er ook nog de zakelijke fotoklussen...
Laatst hier in de fotostudio bijna 30 portretten gemaakt voor een (zakelijke) website, da's best even doorbijten, het fotograferen niet, dat was erg leuk en ging lekker snel...maar daarna alles afwerken....dan valt Photoshop op een gegeven moment niet mee...ál die hoofden die je moet bewerken, al is het maar miniem en gaat het bijvoorbeeld om het omzetten van kleur naar zwart/wit. Daarnaast loopt al het andere werk ook gewoon door, dus zwangere buiken fotograferen, tienermoeders uit Hengelo (4 stuks maar liefs, ben écht klaar met de serie, heb er al veel nu!!!) en offertes uitschrijven voor galerie en particulieren...het trouwseizoen komt er ook weer aan...mijn Rood-Op-Rood boek afmaken...
maar goed, ik ga maar weer eens verder!
Tot slot nog een mooie foto, genomen op onze skatetocht, gewoon met mn mobieltje:

Terheijden, 24 februari 2008...bijna lente!

kinderwens

PUUR. Trotse tienermoeders by MeRy

Nou, het vader- én moederschap, de kranten staan er weer vol van: Minister Rouvoet wil dat we ons gemiddelde-kind-percentage van 1,7 per gezin gaan opkrikken naar 2,1, dit zou beter zijn voor de economie/maatschappij, zo las ik in dagblad De Pers van gisteren. Zelf is de christelijke minister vader van maar liefst vijf kinderen. Wat ik me ook nog kan herinneren is een documentaire van enige tijd geleden op tv, over een tienermoederhuis, waar hij een bezoek kwam brengen. Een grotere kloof was niet denkbaar, ook al luisterde hij naar de verhalen en problemen van de meiden. Waarom HELPT hij deze groep ouders dan ook niet beter??? Zij zijn degene die bij uitstek geschikt zijn om zijn wens van 1,7 naar 2,1 waar te kunnen maken! 
Tienermoeders zijn nog steeds het enige en laatste taboe van Nederland. Zenders als SBS helpen de vooroordelen over jonge moeders ook de wereld niet echt uit bleek gisteren, na het zien van hun programma Tienermoeders. Alsof ze alleen maar dom en onwetend zijn, deze meiden die, een al op haar 13e (!), vaak per ongeluk, zwanger raken. Misschien kan MTV een grote boodschap over het scherm laten rollen tijdens de 'sexy' videoclips: 'pas op, don't try this at home, of je wordt een jonge ouder' ;-) Alsof jongeren niet weten waar Abraham de mosterd haalt...nouja, dát weten ze waarschijnlijk wel, maar dat de gevolgen een kind zijn dringt, zo lijkt het, maar matig door. Een van de meiden op SBS6 is zwanger van een (dronken) one-night-stand...en weet ook niet wie de vader is, sterker nog, als ze hem weer tegen zou komen tijdens het stappen, dan zou ze hem waarachijnlijk niet eens herkennen zei ze. Het is toch wel erg dat SBS wéér alleen deze kant van het tienermoederschap toont... alsof alle jonge moeders zo zijn...zucht! De stelletjes komen er nog redelijk van af maar zo dom als op SBS ken ik "mijn" meiden niet hoor! En ik heb er toch al meer dan 50 mogen portretteren ...dus!

Dit maakt me echter wel sterker in mijn kruistocht voor PUUR. www.mery.nl/puur Het boek moet en zal er komen! En zo hopelijk ook een grote expositie. Ook mensen als Rouvoet zouden zich positiever op de jonge ouders moeten richten, het christe-lijke vingertje wordt immers nog steeds geheven richting deze 'domme meiden'...

Alles is liefde

Petra en Frank (trouwfoto) bij de glazen bloemenwand van de Chassé Parking in Breda

HAPPY VALENTINE allemaal,
xMx

ouder-schap

Kinderen hebben steeds vaker een oudere vader, blijkt uit onderzoek van het CBS. Van de 170.00 baby's die in 2006 werden geboren, had 14 procent een vader van 40 jaar of ouder. Tien jaar eerder was dat nog maar 9 procent. Volgens het CBS besluiten mensen op steeds latere leeftijd kinderen te krijgen. Ook stijgt het aantal mannen van boven de veertig dat kinderen met een jongere partner krijgt.

Tienervaders zijn er nog nauwelijks, en ook vaders onder de 25 zijn er steeds minder. Slechts 3 procent van de vaders is jonger dan 25. Zestien procent is tussen de 25 en 30. Bron: NOS Teletekst

Bizar...hoe komen wij er eigenlijk bij, dat we eerst een carrière, huis, boom, beest zouden moeten hebben voordat we aan kinderen kunnen/durven/willen beginnen??? De kranten staan er weer vol mee! Dat de gemiddelde leeftijd waarop we als nederlandse vrouw voor het eerst moeder worden bijna 30 is, dat was reeds bekend. Nu zijn ook de vader gemiddeld steeds ouder (logisch, meestal is de man immers een aantal jaren ouder dan de vrouw) Maar waarom zijn er eigenlijk zoveel uitstelmoeders en 2ekansvaders??? De generatiekloof wordt nu dus almaar groter... Je kunt immers ook niet meer met je kind voetballen, je bent lichamelijk gezien gewoon minder fit en wat weet je nou helemaal van de popcultuur als je als ouder meer dan 35 jaar ouder bent??? Dat zijn bijna twee generaties... Ook de trend om maar 1 kind te nemen is natuurlijk te waanzinnig voor woorden, maar ook wel logisch: een stel met een kind is hip, een stel met 2 of meer kinderen...een gezin.

En het gezin anno nu is: http://www.vrouwonline.nl/werkprive/WistJeDat/Wistjedat.htm?Artikelen=%7b568A3717-D01A-41B7-A3F7-0246EB9ACBA5%7d

Het blijft weird...maarja, wij willen tegenwoordig alles maar 'hebben'. Dus ook na de carrière nog dat kind, een gezin. Terwijl biologisch gezien de beste leeftijd van de moeder tussen de 20 en 25 jaar ligt...IVF en andere geldverslindende medische zaken...zouden dan nagenoeg NIET nodig zijn! Waarom betalen wij eigenlijk met z'n allen voor deze uitstelouders? Zij hebben toch al geld verdiend met hun carrière? Laten we het geld van deze kostenpost maar eens gebruiken voor de jonge ouders, die de kinderopvang hard nodig hebben. Tienermoeders en -vaders doen het he-le-maal zo slecht nog niet!! Een kind krijgen...komt nooit uit zei ik tegen een van de jonge moeders tijdens de opening van de expositie met mijn tienermoederfoto's in fotogalerie Objektief. En weet je wat zij zei? Een kind krijgen komt altijd uit. Punt. Basta.
Weg met de vooroordelen tegenover deze jonge ouders. Er zijn gewoon geen goede redenen om je kind niet op tijd te krijgen, en de medische wetenschap vertelt ons al jaren dan na je 35e levensjaar de kans op erfelijke afwijkingen etc. in hoog tempo toeneemt met de leeftijd. Als deze groep jonge ouders er niet was zou de gemiddelde leeftijd NOG ouder zijn dan hij nu al is... Jonge ouders kiezen (uiteindelijk) heel bewust voor hun kind. En wat is daar eigenlijk mis mee?? Trotse jonge moeders, ik heb ze de afgelopen twee jaar in alle soorten en maten voor de lens gehad voor PUUR. www.mery.nl/puur licht een klein tipje van de slui(t)er op. Ook kunt u er intekenen voor het fotoboek PUUR. wat na de zomer zal uitkomen, met meer dan 50 jonge moeders (en een enkele vader) die trots poseren met hun kindje(s) en/of zwangere buik.

World Press

De Britse fotograaf Tim Hetherington heeft het winnende beeld van World Press Photo 2007 gemaakt. Hetherington maakte de foto op 16 september vorig jaar in het oosten van Afghanistan waar VS-troepen harde strijd leveren met de taliban. Het beeld maakt deel uit van een reportage die Hetherington maakte in opdracht van het Amerikaanse maandblad Vanity Fair. Volgens juryvoorzitter Gary Knight laat de winnende foto een man in oorlog zien 'op een manier die we zelden zien'. Knight: 'Meestal zien we doden liggen of vernielde gebouwen. Op deze foto zien we angst, radeloosheid en uitputting.'

Goed moment, slechte foto. Ik geloof dat het voor het eerst was dat een onscherpe foto dé prijs der fotojournalisten heeft gewonnen...zou dit dan toch de invloed zijn van de 'veredelde' amateurs, die immers nu ook nieuwsfoto's aanleveren én geplaatst zien in de kranten, omdst ze toevallig het eerste ter plekke waren bij een belangrijk nieuwsfeit? Of zou deze fotograaf, juist omdat het een pro is, bewust gekozen hebben voor onscherpte? Dat kan zo'n vakfotograaf dan weer wel. (denk aan Anton Corbijn, die van zichzelf zegt dat hij onscherpe foto's maakt "dan zit er leven in") De toevalsfactor -je moet immers maar net ergens ter plekke aanwezig zijn- speelt een steeds grotere rol in de nieuwsfotografie, voorheen werden fotojournalisten immers uitgezonden door kranten, en waren zij vaak exclusief in dienst van een dagblad.
De kranten huren nu steeds vaker freelancers is, en werken vaak met een fotoburo, en zo worden met wurgcontracten op zak de fotografen op pad gestuurd. Lag voorheen de verantwoordelijkheid van de geplaatste foto bijvoorbeeld netjes bij de krant, tegen-woordig is en blijft de fotograaf verantwoordelijk voor de foto en de evt. wettelijke gevolgen ervan. Terwijl zo'n fotograaf er meestal bijna niets voor krijgt en de krant een vette oplage draait...
media...ik weet er alles van...
(dat het voor de kleine fotograaf gewoon vaak niet werkt zoals het hoort!) 

Meer over Worldpress via Photoq: www.photoq.nl en in het bijzonder deze link naar twee foto's van een en dezelfde Afghaanse man, genomen door twee aparte fotografen: http://www.photoq.nl/news.php?newsid=2066 Hier een klassiek voorbeeld van áls je maar ter plekke bent...dan zie je het (van)zelfde? Iedereen kan kijken? (...maar vaak ziet men het niet) Deze vakfotografen hebben onafhankelijk van elkaar deze man geportretteerd...alles is al een x gedaan...het klopt inderdaad dat je als fotograaf vaker op dezelfde onderwerpen/situaties uitkomt, op jacht naar nieuws of een bepaald onderwerp. Al is het bij Peter Schols weer totaal anders gegaan: daar zaten 235 vakbroeders mee te kijken, maar hij was de enige die dé kopstoot van Zidane (bijna) heeft gefotografeerd...ik zeg bijna, want zelf zei hij ook: eigenlijk is het een slechte foto, want hét moment staat er niet op. De foto die als serie van 3 in de kranten stond, was eigenlijk van het moment nét na de stoot...maar dan ben je toch de man als je dat als enige hebt weten te schieten ;-) Het hele verhaal en de foto's van deze WKfotograaf hier: http://www.villamedia.nl/n/nvj/NVF/2006jul25fotokopstoot.shtm

Unieke bezoekers: 59698

Deze week: de 60.000 gepasseerd! (wauw...)

Lappenmand

Gladys Aalse bij de oogarts, 1995/1996 eindexamenwerk uit de serie 'Blind'

Ziekenhuizen...je kunt er maar beter ver vandaan blijven. Hè Phia? Beterschap hoor, tis toch weer even schrikken :-( ..we denken aan je! En pa, hou je taai, ik hou van je! Ze is vast zo weer thuis, ik hoop het. Ik weet nog goed dat ik in 1999 moest bevallen van onze oudste en tot dan toe nog nooit in het Bredase ziekenhuis de Baronie (nu Amphia) was geweest...en dat de intakedame dat wel bijzonder vondt, dat er geen gegevens van mij in het systeem stonden :-)))
Ik was er echter al wel eens eerder met iemand anders geweest: ik ben met met Gladys mee geweest naar haar consult in de oogkliniek, zij moet als blinde vrouw 1x in de zoveel tijd naar de oogarts. Deze foto heb ik tijdens de eindexpositie in het St. Joost gecombineerd met een ondergaande-zon-foto, omdat Glady nog ergens 1-2% licht kan zien (ervaart) en dat wordt het resultaat dit duo:

...de avondzon is gefotografeerd vanuit de hal van mijn flat in de Wensel Cobergherstraat waar ik toen woonde. Door beschadigd plexiglas heen kreeg je die rare vervorming die me al vaker op was gevallen met laagstande zon. Je staat dan op de lift te wachten en kijkt in het donkere, smoezelige halletje om je heen en dan ineens...zie je de schoonheid van het plexiglas en de ondergaande zon.

Mensen kijken wel, maar zien niets! 
Het zijn van dit soort details waar het leven voor mij om draait, beelden pakken en weergeven zoals ik de (toch al zo lelijke) wereld zie...door mijn foto's hoop ik mensen op een andere manier de wereld te laten bekijken, vooroordelen (zoals voor jonge moeders) te vergeten en vooral ook zelf eens op een andere manier te gaan kijken naar hun eigen omgeving, of die van een ander.

Ziekenhuizen...ik was er nog niet zo lang geleden om kleine Daan te fotograferen, broertje van Ike, die u misschien nog wel kent van www.mery.nl/geboortekaart.htm Zijn foto (midden op de pagina) vind men bijna altijd dé "zo wil ik onze baby ook op de foto op het geboortekaartje" foto :-) Maar lieve mensen, vergeet niet dat dit soort foto's echte momentopnames zijn. Ike was een hele tevreden, slaperige baby, die echt in de armen van papa lag te relaxen. Maar veel vaker nog vindt de kleine er niks aan, en dus papa ook niet en dat merkt de baby weer en dan gaat ie huilen en dan schiet papa nog meer in de stress en dat voelt de baby weer en dan...heb je dus NIET zo'n leuke, schetige baby-in-de-armen-van-papa foto! De kleine bepaald echt grotendeels hoe het kaartje qua foto gaat worden, maar...wij zijn als fotografen inmiddels ervaren genoeg om op andere kreatieve beelden uit te komen, no worries ;-)  

Broertje Daan was superrrwakker en alert, ook al was hij een behoorlijk aantal weken te vroeg geboren, en een schattige, tevreden ieniemienie baby. Daan heb ik dan ook niet meteen na de geboorte gefotografeerd, maar wat later en gelukkig zijn ze in de Baronie héél schappelijk als je als fotograaf op de afdeling een foto komt maken. Ik zag daar toen ook foto's ingelijst aan de muur hangen, van baby's op de couveuse-
afdeling. Documentaire-achtige foto's van de ziekenhuisfotografe, écht wel hele mooie foto's. (zie je wel, "ik ben maar een amateur" ;-)
Als je mazzel hebt (en je werkt bijv. ergens) dan sta je er inderdaad met je neus bovenop en kun je sneller een goede plaat schieten dan wanneer je een geïnteres-
seerde buitenstaander bent...ook al ben je nog zo goed. Je kunt je exentrieke hospita of aan borstkanker lijdende vrouw van héél dichtbij fotograferen zoals niemand anders dat zou kunnen, dat is nu eenmaal zo. Zoals oorlogsfotografen er met hun neus bovenop zitten, op al dat leed en steeds maar weer de World Press foto's winnen. En ja, het zijn wel hele goede foto's, maar...die had niet iedere andere aanwezige met een goede camera, interesse en enige vaardigheid die ook kunnen maken??

Nou...dat is ook weer niet helemaal waar denk ik. Ik merk het inderdaad wel bij bijvoorbeeld trouwreportages, dan staan er (helemaal nu, met alle digitale compact-camera's) een stuk of wat mensen 'mee' te fotograferen en gaan ze zelfs mee naar de portretreportage op lokatie. Je zou dan als 'beroeps' op je strepen kunnen gaan staan (wat ook best vaak gebeurd als ik de verhalen moet geloven) en kunnen eisen dat 'ik de enige ben die foto's mag maken'...maar aan de andere kant: ik heb maar te zorgen dat mijn foto's beter en vooral specialeer, eigenzinniger en kreatiever zijn dan de 'leek' die toevallig ook als gast aanwezig was. Ik durf deze confrontatie wel aan, en durf mijn foto's wel naast die van de daggast te leggen. www.mery.nl/love.htm
Maar daarnaast ook: de daggasten hebben gewoonweg meer oog (en tijd) voor intieme details, kennen de mensen persoonlijk en zetten andere momenten op de foto dan ik. En wat is daar eigenlijk mis mee??? Het is denk ik juist wel leuk als je van beide kanten foto's hebt, een mooie officiële reportage in evt. digitaal gedrukt en gebonden album, en daarnaast 101 kiekjes van je gasten...met voor hun weer andere belangrijke momenten. Je ontkomt er als beroepsfotograaf toch niet aan, niet op evenementen, concerten, feesten en partijen...er staan altijd meer mensen met een camera.


Koud hè...rode neuzen met carnaval in het Kielegat, 1993/1994

Alaaf

Dé grote optocht in Breda, 1993/1994?

Alaaf beste mensen! Het is weer carnaval (krokusvakantie) beneden de rivieren, met veel verklede mensen, optochten en leut. Ikzelf heb er niet zo heel veel mee, ik kan me bijvoorbeeld nog herinneren dat we van Zilveren Camera winnaar, fotojournalis en docent Rien Zilvold als thema 'carnaval' meekregen voor een opdracht. Echt, wat een crime, met je camera serieus tussen zatte mensen moeten lopen...maar toch heb ik er wel mooie platen weten te maken, zoals de bovenstaande. Geweldig dat contrast. Rien was zowiezo 1 van de docenten met wie ik het 'meeste had', op de e.o.a. manier zag hij dat ik bijvoorbeeld wél goed was in composities, zelfs toen ik met mijn Australiëfoto's thuiskwam na 3,5 maand reizen (backpacken ;-) en deze weinig diepgang bevatten.

Ik heb met een top40 foto-knip- & plakwedstrijd in het Veronica Magazine in 1993 twee vliegtickets en een 5daags verblijf in het Syndney Hilton hotel gewonnen, en kwam na een eerste propadeusejaar (met álle soorten kreatieve technieken en vakken) in F2 terecht, ik startte echter pas in november vanwege mijn reis. F2 is het tweede jaar fotografie, je kiest pas na het 1e jaar voor een richting en ik zal het nooit vergeten. Allemaal nóg artistiekere mensen in mijn groep dan ik al gezien had op de academie, en dan kom ik terug uit Australië, met dia's en zwart/wit foto's die het (vaak) nét niet waren...oeps. Ik was bijna bang de boot gemist te hebben.
Nu kijk ik toch heel anders terug op de periode, en zie ik dat ik ook écht wel goede dingen heb gemaakt. Maar je kon zó onzeker zijn als het ging om je werk en de reacties van de docenten...ook mochten deze toen nog O-V-G geven, onvoldoende, voldoende en goed, waar ze tegenwoordig cijfers moeten geven en er dus meer nuance mogelijk is. Helemaal omdat bij de eerste twee trimesters er alleen maar O's of V's werden gegeven...en geloof me, vóór dat je die V te pakken had, was het echt ff zweten!
Ik heb toen ook dingen anders aangepakt dan 'gewoon', en ging bijvoorbeeld met een groothoeklens op straat portretten maken in de Schilderswijk in Den Haag, ik zal binnenkort hier eens foto's van publiceren, de hele serie is echt wel een goede geweest. Ik had het 'licht' gezien zeg maar, met het op die manier fotograferen. Tijdens de carnaval 13 tot 15 jaar geleden niet, wat was het koud!!! Zó koud dat ik maar een uurtje buiten kon staan, het waren ook temperaturen onder nul...iedereen had dikke bontmutsen op...en ik ging me vaak opwarmen in de Burger King, die toen nog tegenover de McDonalds zat in de Karnemelkstraat. Je had er tevens ook goed uitzicht op de optocht, die hier in Breda (Kielegat) echt úren duurt en vaak tegen de 100 deelnemers lang is...genoeg te zien dus, ook morgen weer! Ik ben er maandag-middag 4 februari dus niet in 23, vanaf een uurtje of 13.00 denk ik. Mensen, veul plezier vandaag en morgen, enne.... ziede gij ut ok zitte??? Wij wel, maar niet te fanatiek! ;-)) p.s. die uitzending van Peter R. de Vries...zie ik niet meer zitten, ik denk veel geschreeuw weinig wol vanavond, Joran loopt immers nog steeds op vrije voeten rond en dat lijkt me in geval van een heuse bekentenis niet echt de bedoeling...

´Ik ben maar een amateur´

Mariska & MeRy using Anton Corbijn's Barbara as a mirror, Groninger Museum 2000

Nou, er is momenteel zoveel tv te bespreken, we doen er nog maar 1 :-) Gisteren Anton Corbijn en Peter R. de Vries bij Pauw en Witteman, voor beide mannen: respect! Peter R. de Vries omdat ie het wéér flikt, nu kijken er a.s. zondag waarschijnlijk meer mensen naar zijn programma met de onthullingen over Joran van der Sloot en Natalee Holloway dan naar Boer Zoekt Vrouw, petje af ;-)
En dan Anton Corbijn over de foto's van onze 70-jarige koningin...ze kwamen al eerder voorbij gisteren bij De Wereld Draait Door, maar die had ik gemist, en nu kon ik ze toch nog zien, voorzien van commentaat van Anton zelf. Ik denk dat hij met groothoek gewerkt heeft (m.n. het portret in close-up) en E6 film heeft gecrossd, de kleuren leken heel blauw en koud. (hopelijk is onze koninging niet zo ;-) Ik ben nu ook héél erg nieuwsgierig naar de zwart/wit foto's, die moest hij nog bewerken zei hij, maar die zijn vast minder stijfjes dan deze statieportretten.
Anton legde het wel goed uit: het is een portret in opdracht en dus kun je niet tot het gaatje gaan zeg maar, de portretten moet ze kunnen rondsturen ter herkenning en daar past een vage silhouetfoto natuurlijk niet bij. Neemt niet weg dat ik de minder 'strenge' foto's graag eens zou zien.
Grappig dat hij ook zei Ik ben maar een amateur, GEWELDIG en hij vertelde ook dat hij niet scherp ziet (tot een bepaalde afstand wel) en dat de onscherpte in zijn foto's vaak ook voortkomt uit beweging door gebruik van lange sluitertijden, hij fotografeert net als ik enkel uit de hand, dus zonder tripod ;-). Zijn antwoord is was Dan zit er leven in...BRILJANT, hoe komt die man erop??? Dus lieve allemaal: onscherpe foto's zijn nu eenmaal zo, ze ontstaan ter plekke, en zijn gewoon de realiteit. Ik vind het wel goed dat hij zo 'raw' werkt, ik heb er zelf ook een bloedjehekel aan om van die te perfecte, gephotoshopte foto's te zien, helemaal die van plastic poppen i.p.v. mensen, bah. (Anton photoshopt nooit denk ik, hij werkt enkel op film, dat zei hij enige tijd terug in DWDD tenminste)
Hij werkt, net als ik, veelal op intuïtie en gevoel denk ik. Ik ben een paar jaar geleden naar Depeche Mode's eerste concert in 10 jaar in Nederland geweest, Rotterdam Ahoy, 26 maart 2006. Daar was hij uiteraard ook bij, we zagen hem onstage fotograferen, echt leuk om eens te zien. Een paar foto's van het concert Playing the Angel staan op mijn account op Flickr.com:
http://www.flickr.com/photos/melaniephotoart/119003935/in/set-72157594157392883/ 

Hier zie je ze beter dan op mijn pagina van Corbijn, www.mery.nl/corbijn Op deze pagina staat echter wel hét portret op wat ik van Anton Corbijn maakte, toen hij nog in Londen woonde en zijn (toen) nieuwste boek U2 & i kwam signeren in het Fotomuseum in Antwerpen. Voor mij was Antwerpen de helft dichterbij dan Amsterdam, dus ik toog met camera en te signeren boek naar Antwerpen. Anton's nieuwste boek, gezien in Pauw en Witteman, heet In Control en bevat filmstills van zijn bekroonde en bejubelde meest recente speelfilm Control. Hij wilde er eigenlijk een dagboek van maken, maar na dag 3 haakte hij al af met schrijven: te druk. Nou lijkt mij dat je met de foto's ook een beelddagboek hebt, dus ik ben benieuwd. Grappig dat ik mezelf zo herken in zijn manier van werken, het is dat dit blog digitaal aan te maken is, anders was er ook van mij nergens geschreven tekst te vinden vrees ik. Ook ik heb 101 dingen die ik wil doen en niet kan laten. Voor de liefhebbers: mijn 'ontmoeting' met Anton Corbijn heb ik eerder nog wel beschreven en vindt u in de bijlage:

TV perikelen 2

PUUR. U kunt nu intekenen voor het trotse tienermoeder fotoboek via www.mery.nl/puur

Nou, daar ben ik weer. Drukke tijden als altijd, deze week volop albums afwerken en nieuwe tienermoeders fotograferen. Het is ook altijd weer leuk als ze nogmaals komen, en dan met hun kindje. (nadat ze de eerste x op zwanger op de foto gingen) Ook weinig tijd voor ontspanning, maar het is me gelukt om met onze oudste zoon op tv naar Star Wars deel I te kijken, ofja, de helft ter plekke en de andere helft de volgende dag. Lag ik vroeger (hoor mij nou, 'vroeger') nog avonden voor de videorecorder om alles op te nemen, (ja lieve mensen, wij doen t nog op de ouderwetsche manier) nu vergeet ik vaak dat er iets op tv was wat ik wilde zien, en komt het er helemaal niet meer van. Toch moest mijn favoriete serie House wijken voor SWI, en inderdaad: het zijn echt kinderfilms. Ik kan me nog herinneren dat ik 25 jaar geleden SW al helemaal te gek vond als kind, nu kan ik er niet echt goed meer in komen. Ik erger me bijna aan de simpele goed/slecht situaties, maar laat het natuurlijk niet merken aan Mees. Ik geniet er vooral van hém te zien glunderen bij het voor het eerst kunnen zien van onderwatersteden en lichtzwaarden. (hoe kóm je dr op ;-) Vandeweek kreeg ik dan ook een heuse robot van hem, had hij bij het jeugdatelier uit afval gemaakt, echt super :-)))
Voor de rest heb ik vooral lekker in m'n oude cd-archief gerommeld, www.meryshop.com moet onderhand écht weer eens vernieuwd worden. Zat ik voor-heen nog avonden te werken, nu probeer ik vooral ontspanning te zoeken als ik thuis ben van m'n werk in de studio, en wat doe ik dan...m'n archief uitpluizen! ;-) Begrijp me niet verkeerd, het liefst zou ik 24 uur per dag werken (mijn werk vind ik immers geen 'werk'werk, zo hebt u reeds kunnen zien in het interview bij TV&Co) maar ik heb mezelf een grens moeten stellen, anders wordt ik geen 65 vrees ik. En ik wil 110 worden...dus!
Baby Te Huur, ook zoiets. Het is natuurlijk een leuk idee de jonge stellen een baby, kind en puber te geven voor steeds 3 dagen, maar het zal in de verste verte niet lijken op het 'echte' leven, mochten ze echt vader en moeder worden. Je bent nooit klaar voor een kind, of je nu 18 of 45 bent, je bent als nieuwbakken ouder altijd wel onzeker of je alles wel goed doet. En: je bent voor altijd met je kind samen, je bent nooit meer enkel verantwoordelijk voor jezelf maar nu ook voor die kleine. Enne... jonge ouders, of je het wel goed doet dat weet je pas na een paar jaar, als de kids zo'n 3, 4 jaar zijn en tevreden naar de kleuterschool gaan. En dan nog...mijn vader zou zeggen: pas als ze de deur uitgaan en met een goed gevoel terugkijken op hun jeugd, dan weet je of je het goed gedaan hebt :-))) Hè pa! Dankjewel hoor, xM
TV-perikelen ook voor Yvon Jaspers' Boer Zoekt Vrouw...nog nooit keken er zóveel mensen. Huh??? Wij keken vroeger ook altijd naar de datingshow (want dat is BZV) Op goed geluk met Mien Dobbelsteen/Carry Tefsen, herinnert u zich die nog? nog? nog? Dat er gekozen werd uit 3 kandidaten vanachter een scherm, en dan ging die waaier omhoog "Op goed geluk!" Errug! Maar leuk als je 16 bent...zo ook BZV...wat bezield die 3,5 miljoen mensen?? Uiteindelijk zoeken alle boeren toch een boerin, want meewerken zal ze wel moeten die 'boer z'n vrouw', zo werkt het nu eenmaal op de boerderie. En dat weet ik omdat ik uit een boerendorp kom, en nog bij de boer aarbeien heb geplukt en asperges gestoken. M.a.w. werken-werken-werken. Begrijp me niet verkeerd: werken is goed voor de mens, maar ik denk dat je als stadse nu eenmaal minder snel aardt op het platteland, dan andersom. Wij 'boerinnen' zijn nu eenmaal flexibeler haha, al zou je dat soms niet denken als je naar Puberruil kijkt! (ook nog es 100x leuker dan wanneer 2 vrouwen van gezin ruilen) Maar misschien waren wij vroeger flexibeler en is de jeugd van tegenwoordig idd meer verwend??
Als je vanaf dag 1 hebt moeten werken voor je geld, dan waardeer je je geluk meer...en zo is het!

11 jaar geleden...

eindexamenproject MeRy: Blind - Gladys Aalse uit Breda gevolgd, aan de overkant (zie onderste foto) het 5-luik Beeld - vormstudies v/h vrouwelijk lichaam als ware het beelden zoals Auguste Rodin ze creëerde. Foto's: Hans van Nunen

11 jaar geleden was ik rond deze tijd volop bezig met mijn eindexamenprojecten, Beeld en Blind. Ik kom nu door het uitpluizen van mijn archief zoveel leuke foto's tegen dat ik maar es ga kijken of ik ze niet hier kan presenteren. Hierboven een situatiefoto van mijn serie 'Blind' op de eindexamenexpositie in het atrium van de Academie St. Joost. De grote foto links is een beeld van een zwerm spreeuwen, 90x140cm grote foto op polyplate geplakt. Het was de eerste foto die ik ooit als beeldende kunst verkocht heb! :-))) De 12 kleinere zwart/wit foto's zijn barietafdrukken (herinnert u zich deze nog? nog? nog? kartonnen papier wat liggend moest drogen, wel sublieme doortekening en warmtone) en dan nog 4 combi's van bariet en kleurenfoto.

Ik probeerde in de duo's Gladys' 'beelden' die ze van de werkelijkheid had weer te geven: 1x zw/wit foto van Gladys en 1x kleurbeeld van de situatie-interpretatie zoals ik bedacht had dat Gladys ze 'zag'. Als ik deze tegenkom in archief, dan zal ik ze ook laten zien hier, ik weet dat ze er zijn. Ik heb zowat een heel jaar rondgesjouwd met Gladys in allerlei situaties. Zo vertelde ze dat wanneer ze de grond niet onder haar voeten voelt zoals bij het reizen in de trein, ze ervaarde dat ze vloog. (vandaar de link met de spreeuwenzwerm) En op een galerij v/d flat lopen was het ook een rare hoogte-ervaring, dus zijn we o.a. naar de Euromast gegaan. Je moet je voorstellen: iedereen staat daar op het buitenplatform om van het uitzicht te genieten, ik was daar met Gladys als experiment 'hoogte voor blinden' ;-) We zijn zo ook te gast geweest op de Blindenboot, weet niet eens of dit nog bestaat, maar het lijkt een beetje op 'dineren in het donker'. Dan is het binnen totaal niet verlicht, echt pikkedonker en ervaar je als ziende persoon wat een blinde ervaart: totale duisternis & de omgevingsgeluiden. Probeer dan maar eens je drankje in een glas te doen! De blindenboot lag toen toevallig tijdelijk in Breda, dus dat kwam mooi uit. Als fotograaf, als kunstenaar afhankelijk van mijn ogen, was het onderwerp blind zijn heel leerzaam, maar ik was erg blij weer buiten te staan en weer te kunnen kijken. Het is nl. alsof je hersenen het niet accepteren dat je ogen niet werken...heel bizar.

Het was echt wel een hele leuke en gezellige tijd, beetje foto's maken, beetje rondkijken. Je kunt je als je eenmaal werkt als beroepsfotograaf haast niet meer voorstellen dat je een HEEL JAAR lang mag werken aan één fotoserie...nu komen de mensen toch binnen voor een portret wat liever vandaag dan morgen klaar had moeten zijn. Als ik toen beseft had dat dit toch wel een pure luxepositie is, had ik er wat meer van genoten! Al "betaald" zo'n eindexamenjaar niet echt goed natuurlijk, ik had een basisbeurs en een bijbaantje... Echt al mijn geld ging op aan fotopapier enz. en we gingen een hele avond stappen in de Graanbeurs (de Spock! :-) voor maar € 5,00!! Ik stond ook uren in de doka...en dan is het eindresultaat 'maar' 16 foto's voor Blind en 5 voor Beeld...en een hele berg proefjes die ik recentelijk in de kliko heb gepleurd haha. Je kunt niet alles bewaren tenslotte.

http://www.belgiumdigital.com/forum/showthread.php?t=39918 
Via deze link het verhaal van Hannes Wallrafen, een fotograaf die zelf blind werd...


Eindexamenexpositie Atrium Academie St. Joost, afdeling fotografie 1995/1996