Halve...

finale!

Of is halve gare beter ;))) Man o man, wat een oranjegekte op het moment. Doodstil op straat...geweldig! ...ook ik hoop dat we winnen, maarrrr roep al wel vanaf het begin Duitsland wint de cup..!

infraRED 3e fotoboek roodharigen

mijn laatste fotoboek infraRED is uit! en ik ben er weer trots op :) via de link/het plaatje hierboven kunt u (tijdelijk) alle 100 pagina's inkijken. Enjoy, xMx

Utrechts orkest uit de kleren voor goede doel

RTVU bericht over het LMO-orkest, morgen (26/6) het grote, blote ;) jubileum concert! Meer foto's op de website http://www.rtvutrecht.nl/nieuws/244303

Ons logo ;)

Hij lijkt wel op het MAD-spel-mannetje, die ene met die ene tand eruit ;)

Pim -herkent u 'm?- is alweer 8 jaar geworden. Wat vliegt de tijd...en inmiddels heeft 'ie een mooi bekkie met tanden, de foto is alweer een jaar oud. Dus als u zich afvraagt of wij "zeker onze kinderen wel vaak zullen fotograferen" dan is het antwoord toch nee. Helemaal geen tijd voor! En we willen de kinderen niet dwingen elke maand of kwartaal te poseren...ook die van ons zijn het na 20 foto's echt wel zat, haha.


soms hebben we geluk en vinden ze het poseren leuk :)

en soms... niet!

Turkije 2010, ergens op de terugweg naar het hotel, na een lange dag op pad

Data fotocursus najaar 2010 bekend

Beste mensen, de data van alle cursussen Digitale fotografie voor beginners in het najaar (8 maandag-, woensdag- of donderdagavonden 19.00-22.00 uur) en ook de wintercursus (8 zaterdagen van 13.00-16.00 uur) zijn bekend! http://www.artstudio23.com/fotocursusArtstudio23Breda.PDF of check de bijlage

basis-school

PX600 film ellende

...helaas...de nieuwe monochrome (sepia) Polaroid film uit de oude Polaroid fabriek in Enschede (www.the-impossible-project.com) vervaagd... schijnbaar heeft alleen de PX600 film dit, bah. Heb (nog) geen Polaroid 100 camera...mocht iemand er nog ergens een hebben liggen?!? De PX100 is een stuk minder gevoelig (100 iso, tegen 600 bij de PX600) en blijft schijnbaar stukken mooier.
Ook zitten er in de PX600 vaak vlekken...rondjes, zie boven bij de foto v/d Turkse vrouw. Echt superjammer. Het nieuwste probleem is dat de films hun vochtigheid niet kwijt kunnen, en dus gaan craqueleren en polariseren...is in de fabriek nooit iets van gemerkt (nee, daar heerst constante luchtvochtigheid dus perfecte ontwikkel omstandheden) maar bij mensen thuis...daar schommelt de temperatuur natuurlijk wel.

Ook mijn, wel donker genoeg bewaarde, PX600 foto's hebben vlekken en vervagen. Zo zonde!!!!


fading PX600 films...misschien maar e.o.a. ontwikkel/droogkast/apparaat maken...zucht...

Air-FORCE

De kracht van...de luchtmacht! ;) Gisteren (en vandaag) zijn de Open Dagen v/d Koninklijke Luchtmacht... KLu, zo kort je het af. Dit weet ik al jaren want ik ben een echte militairsdochter, opgegroeid met een vader die gestationeerd was in Volkel (en soms ook op vliegbasis de Peel werkte). Maar goed, ik heb erg goede herinneringen aan de vliegbases, en mijn vader en de bijhbehorende mess waar je dan wel eens mocht komen met bijv. Pasen (alle kinderen v/d soldaten aan het eieren zoeken, jawel) enz. Samen met Lies panne(n)koeken bakken, en meer van dat soort gezins-activiteiten daar. Heb zo mijn eerste vlucht ooit gemaakt, in een militair vliegtuig, ergens begin jaren '80.


18 juni 2010, vliegbasis Gilze, airshow Red Arrows (UK)

Inmiddels trekken wij zelf met onze kinderen naar Gilze-Rijen, en vele duizenden met ons. De laatste keer in Gilze is alweer enige tijd geleden, Pim (nu bijna 8) was er toen al wel bij, en die heeft op mijn benen liggen slapen  dus ik schat dat het 7 jaar geleden is. Gisteren gingen we met 2 grote knullen van 10 en 11 (Mees nam vriendje mee) en ons gezin nog maar weer eens kijken naar al het vlieggeweld en geshow met en van F16's en andere straalvliegtuigen. Heel handig per (gratis) pendelbus van en naar het station NS in hier in Breda...nou, da's voor ons thuis, dus lekker géén file en andere troubles. De static show was weer mooi, en de jongste ging ook nog trots in camouflage (gras)pak en compleet met geweer in schuttersputje, echt lachû. Ook het helikopterballet vonden ze wel mooi, maar de Red Arrows waren toch wel de slagroom op de taart, al vonden ze de grote Boeing C17 ook erg machtig. Oh nee, wacht, "wreed, mama, echt wreed dat vliegtuig". Hihi, de jeugd van tegenwoordig :)

Druk? Mwah, als je vroeg gaat (half 9 de bus) dan ben je er vroeg en is de rij om in bepaalde vliegtuigen te kunnen kijken nog acceptabel. Eenmaal binnen valt het dan altijd tegen haha, want er is niet eens zo heel veel te zien. 'Gewoon' een vliegtuig, al stonden de stoelen wel met de neus andersom, want dat was beter dacht men toen ze het maakten. Ja, Mees let echt wel op, ik kreeg gelijk een lesje van 'm :) Hij is ook zo lekker bezig met z'n eigen (kleine) camera, echt leuk.




1982-1983, vliegbasis Volkel... mijn eerste foto van een taxiënde F16 en v/d eerste keer vliegen

Er is ook nog een leuke foto van een aantal jaren later, daarop zit ik samen met mijn moeder & zussie onder een paraplu te schuilen in de regen tijdens zo'n vliegshow...(beetje zoals iedereen zich vandaag in Gilze voelde?? ...wat een buien af en toe!) ik zal eens kijken of ik die ook kan vinden. ...Gevonden! (toegevoegd maandag 21 juni)


Toos, Anouk en Melanie Rijkers (MeRy) onder moeder's paraplu, vliegshow Volkel ca. 1988
LOL: die zwarte legging...is alweer een tijdje in! (ik ben echt oud...de nieuwe generatie "1e-keer-legging-dragen" hoor ik niet meer bij hehe ;)

Treurnis ..of geluk?

Goede (documentaire) fotografie straalt altijd enige vorm van treurnis uit, zo lijkt wel. Ik ben fan van www.Photoq.nl maar erger me, ook bij vele andere websites, aan de veel te serieuze toon en beelden van de meeste fotografie.

http://myphotoq.nl/recommendations Prachtige beelden, maar waar is het leven?!? De kleur grijs voert de boventoon in veel foto's, en natuurlijk is dit een aspect van het (dagelijks) leven, maar ik word er zo treurig van. Alsof het leven alleen maar pijn doet. En nee, men hoeft echt niet alleen maar wollige baby's & blije trouwparen te gaan fotograferen, maar nergens zit er het kleine geluk in, zo lijkt wel. 
Ook als ik een aanvraag doe bij het Fonds (stipendium) vraag ik me altijd af, is mijn voorstel wel 'serieus' genoeg?? Voor de fondsen dan wel te verstaan,
want ikzelf neem mijn fotografie héél serieus.

Ook "blije" happenings als Trash The Dress. Achter deze dames, en ook achter alle andere (niet professionele) modellen die voor me poseerden, zit vaak een verhaal, een reden om mee te doen, om te willen poseren. In de bijlage vind je het artikel waarin een aantal van deze dames belicht worden, en hun redenen om mee te doen. "Bruidsjurk het toppunt van kracht"



http://www.bruidsfotoaward.nl/winnaars2010/index.php anno 2010: er worden veel 'rennende foto's beloond bij de Bruidsfotoawards. Wat me opviel was dat vooral de winnaars v/d publieksprijzen "spetteren", er wordt gereden, gerend, gelachen en lol gemaakt. Ik herken de zee en (in dit geval) rennende bruidegom met z'n maten. (Trash...) Alleen bij "huwelijk & emotie" heeft de vakfotograaf een betere plaat dan de publieksprijs, de vakcategorie is vooral heel gestyleerd...zoals dat veel fotografie té gestyleerd is.
Vind ik. Zo ook de Trash The Dress 1-op-1 sessies van de Amerikanen...tot in de puntjes verzorgd, terwijl in mijn ogen het moment, het toeval toelaten en vooral het samen lol hebben (om zo op de foto te gaan) véél belangrijker is dan je 3e laagje mascara.
Ik ben dan ook geen goede high-fashion fotograaf, kan niet tegen het urenlange getut van mua's (make-up-artists, jaja) voorheen: de visagist ;) al dat gedoe! Leidt alleen maar af. Natuurlijk moet je de tijd nemen voor een goede foto, maar een goede foto is vooral een moment. Letterlijk. Een momentopname. En bedenk: een foto liegt altijd. Vergeet het "foto's spreken de waarheid" maar, al vanaf dag 1 manipuleren fotografen en beeldbewerkers hun beelden. Gewoon, om een mooier resultaat te krijgen, zoals iedere kunstenaar dit wil.


Henri Cartier-Bresson's "decisive moment"

Je wilt je mooiste werkt maken. Voor iedereen. Voor pas getrouwde stellen (trouwreportages), nieuwbakken ouders (geboortekaartjes) maar zeker ook voor zakelijke klanten. Want: een goede foto op bijv. je website en/of LinkedIn profiel kán het verschil maken. We zijn tenslotte allemaal plaatjes-kijkers, lezen in de krant eerst de koppen en bekijken de foto's...en lezen dan verder, of niet. Zo werkt het ook op je (zakelijke) website. Steeds meer zakenmensen weten ons dan ook te vinden, voor een serie over hun bedrijf. Zelfs in deze fotografie-tak geldt: als je er geen zin in hebt, straal je het ook niet uit. Ben trots op je bedrijf, laat je klant zien wie je bent en wij zorgen voor een bruikbare serie foto's.



Ik wilde eigenlijk een klaagstukje over de vaak kleurloze hedendaagse fotografie schrijven (bij de Bruidsfotoaward bijv. lijken op alle foto's de kleuren wel gesoft, haast verwijderd) maar als ik dan aan onze Trash The Dress maar ook de zakelijke fotografie denk...dan word ik op slag weer vrolijk. Het is een goed gevoel dat wij, in deze kleurloze fotowereld, nog werk maken wat van het scherm af (mag) spat(ten). Toch hoort het denk ik bij deze tijd. In deze tijd van ragscherpe, 12 milj. pixel fotos, waarin kleuren en densiteit tot het uiterste opgeschroefd en verscherpt worden...kan niet anders dan een tegenbeweging ontstaan. Ik ben niet voor niets fan van Polaroid hehe ;) Toch ben ik bang voor een afvlakking, dat het 'vergrijzen' slechts een trucje is, en geen bewuste keuze. We zullen het zien. Tot nu toe draai ik alweer 14 jaar mee in de fotowereld, en ja, als zelfstandig fotograaf is het hard werken, maar ook heel gelukkig zijn, met je vrije beroep.

En weet je waar ik nog meer héél gelukkig van word? ...Dat onze oudste zoon vandaag 11 jaar is geworden :))) Lieve Mees, gefeliciteerd! Van een 2850 gram kleine baby die 4 wkn te vroeg kwam, naar een slungelige, maar o zo vrolijke pre-puber...de tijd is voorbij gevlogen!! Ik hou van je lieve schat en wens je nog vele jaren erbij. xxx Mama

Nol & Toos Brussen

Kreeg ik vorige week per post: bidprentje/remembrance card van mijn oudoom en -tante Nol & Toos Brussen uit Australië: met mijn billabong-foto uit 1993 op de cover :)

In de bijlage voor de liefhebbers de complete card op high res.

Ave Maria

http://tiny.cc/9k7ll vandaag hebben we Maria Endevoets - van den Eikhof begraven. Rust zacht, lieve Maria, je was een vrouw uit duizenden!

Happynez

© fotograaf MeRy Breda - trouwreportage aan het strand, gewoon op de dag zelf :)

Naast een hoop leed, ook veel geluk aan het eind van de maand mei. En daar word je blij van! ...welkom op deze wereld! Lieve kleine Pieter Bram Keur :)


© fotograaf Hans van Nunen/Artstudio23 Breda - fotogeboortekaartjes incl. fotografie aan huis

Wereldmoeders

Sluit je aan bij de karavaan

doe mee aan de estafette voor wereldmoeders

De estafette voor wereldmoeders is een initiatief van Simavi in samenwerking met de Nationale Postcode Loterij, VNG International (Millennium Gemeenten), esta, MyBody, Belvilla vakantiehuizen en WellWater.
Meer informatie op www.simavi.nl/wereldmoeders Natuurlijk is er niks mis met geld storten. Maar soms weet je zeker: ik wil wat dóén. Vorig jaar startten Simavi en esta de estafette voor wereldmoeders. Dit jaar toeren we weer dwars door Nederland. En jij kunt mee. (zie bijlage!)
www.mery.nl/wereldsdelen :ik maak op 4 september, bij de aftrap in milleniumgemeente Breda, de groepsfoto voor de recordpoging om zoveel mogelijk zwangeren op één foto te krijgen :)

jacht

Hm. Zou hij het wel gedaan hebben??? Is Joran een gevaarlijke psychopaat? Of gewoon a lucky bastard? (Of nu dus un-lucky) Dat komt bij mij toch wel vaak bovendrijven nu, helemaal na het zien v/d beelden van hem en Stephany Tatiana Flores Ramirez op weg naar zijn hotelkamer. Blijft vreemd dat ze geen enkel beeld hebben van mensen die ná Joran de kamer in- of uitgaan, alleen maar deze én dat die Stephany pas na 3 dagen (!) gevonden is in die kamer.
Hoop voor mr J. dat ze snel de autopsie gegevens openbaar maken, want als ze idd toen niet is vermoord...door wie dan wel en wanneer dan wel??

Vind het allemaal wel erg overdreven, dat gezeul met Joran als trofee v/d jacht ook, blèh. Je bent pas schuldig als het bewezen is hè. Hoe zeggen ze dat ook weer? "Je bent onschuldig tot het tegendeel bewezen is." Of zou dat in Peru/Chili niet gelden? Vind het ook bizar dat men ook van die Terror-te-dik-om-gezond-te-zijn-Jaap ook ineens alles willen horen, ofja, beter gezegd, nu ineens wél zijn beelden willen inzien. Toen hij ze tijden geleden aanbood wilde niemand ze, zelfs de tv-uitzending deed niet echt veel stof op waaien...maar goed. We zullen zien, wat de tijd ons brengt.
Hetzelfde geldt voor het moeten begraven van je geliefde moeder...we zullen zien hoe het (ons) vergaat...soms valt het mee, soms valt het tegen.

Of laatst ook weer zo'n raar moment: bij het zien van 'This is it' van Michael Jackson. Manlief Hans opperde heel terecht, het lijkt wel of Michael dit van tevoren al wist... (die dood) brrr... De dood. We ontkomen er geen van allen aan, maar toch...ben ik vooral erg blij met al die nieuwe tekens van leven, zoals de aankondiging (of zelfs twee!) van oude klanten die zwanger zijn en ook weer de mooie fotogeboortekaart van afgelopen week :) Zal hem snel uploaden, tot dan: www.mery.nl/geboortekaart voor meer info & voorbeelden.


prachtige hoes fotografie: foto op de binnenkant van de Thriller elpee (1983) MJ

...was nooit echt een fan...al draaide ik déze elpee wel grijs haha. Maar goed, zoals ik al eerder zei: in 1984 kwam Prince met When Doves Cry (Purple Rain elpee) en was ik verkocht :) Je bent 13-14...en je wilt wat! Prince & Madonna (en voor de foto's: Marilyn Monroe) dáár was ik pas fan van. Vond MJ toen toch vooal btje heel erg sneu...of dat de verhalen nu echt of nep waren (in zuurstoftank slapen bijv.) ook zijn liedjes van na 1983...naast O+> verbleekte alle andere muziek al snel ;) Verder is MJ natuurlijk hét bewijs dat als de media maar lang genoeg op je jagen, je vanzelf over de schreef gaat.

Wie weet heeft Joran het wel gedaan, al vind ik het wel héééél toevallig dat het op de kop af 5 jr. geleden is dat Natalee verdween op Aruba...hij heeft schijnbaar ook nog Beth (moeder van Natalee) Holloway willen afpersen, maar wie zegt dat de feds hem nu niet een oor aan naaien zo, dat e.e.a. van nu toch allemaal nep is? Het is allemaal wel héél erg toevallig...

10-10-'10

LMO orkest gaat bloot

Op 26 juni a.s. is er om 20.00 uur een concert zal om in de Geertekerk (Geertekerkhof 23, Utrecht). Het Legendary Movie Orchestra uit Utrecht viert dit jaar zijn 10-jarig bestaan. Om het lustrum een bijzonder tintje te geven, heeft het orkest zich door mij laten fotograferen op een heleboel manieren!

Eén ervan is inderdaad bloot (zie persbericht), maar ook heb ik 'combined photos' gemaakt met hun gezichten samen met een close-up van een viool, en heb ik een serie foto's gemaakt waabij de beweging tijdens het spelen van een instrument zichtbaar is. Het was heel bijzonder deze grote groep "modellen" in de studio te mogen ontvangen! :) En wie weet...kan ik nog wel eens met ze mee op reis als ze weer in Italië gaan spelen!

In de bijlage het persbericht met meer informatie.

Maria

Helaas bereikte mij gisteren het bericht dat Maria (toch nog) zeer plotseling is overleden. Ze was net aan de 2e chemokuur begonnen en had er nog volop 'zin in' - voor zover dat kan dan hè. Bleh...binnen 5 mnd na de diagnose...wat is kanker toch een rotziekte!

Ik ken Maria al vanaf dat ik 4 was en bij Saskia, hieronder op de klassenfoto v/d 6e klas (groep 8) uit 1983 het langste meisje in het midden, in de kleuterklas kwam. Was er zo'n 15-20 jaar lang kind aan huis en zie Maria dan ook als mijn surrogaatmoeder.

Helaas is ze er nu dus niet meer...rust zacht, lieve Maria, voor altijd in mijn hart. p.s. Doe je de groeten aan mam?


www.mery.nl/20.htm

Stedentrip fotoworkshop

...ineens gaat het nieuws weer over onze 'politiek leiders', het Carré debat, of Geert nu wel of niet minder blond (lees: dus grijs) is en ook of Femke niet te stijf is... En in Suriname? In Suriname vieren ze feest, met Desi. Hm. Ik heb vorig jaar n.a.v. mijn expositie PUUR. over trotse tienermoeders in de Melkweg in Amsterdam nog eens gepraat met iemand die me wel wilde introduceren in Suriname, aangezien ook daar nog een lange weg te gaan is m.b.t. de acceptatie van tienermoeders aldaar. Tot op heden nog geen reisplannen helaas! Maar ook daar is nog een lange weg te gaan begreep ik...

Londen, zomer 2008
Wel ben ik aan het bedenken of het leuk is voor (oud)cursisten en andere workshop belangstellenden om een citytrip te organiseren. Met een clubje mensen naar Londen of Parijs...en als er echt veel aanmeldingen zijn: Berlijn! Er is wel animo, echter midden in de zomer (lekker rustig en bijv. stuk goedkoper in Londense hotels) gaat voor velen niet lukken. Hm. Want daarna heb ik het druk, begint op 4 september met de Simavi actie en de recordpoging zoveel mogelijke zwangere buiken op 1 foto, en daarna t/m eind oktober Breda Photo... In een stad ronddwalen is altijd best leuk, maar in de winter doe je gewoon een stuk minder, het is immers koud(er) en vroeg donker.
Maar goed, verder gaat mijn documentaire hart weer kloppen, ik wil nog zóveel projecten doen! Ben nu aan het experimenteren met Polaroid, maar wil ook graag enkele tienermoeders verder volgen...sommige maken heel wat mee! Echt de moeite waard. Helaas heb ik geen budget en kan daarom niet lekker een paar dagen in de week me volledig daar aan wijden...bah. Zonde! Nu houd ik me de komende weken maar bezig met trouwreportages (ook leuk, helemaal als je de vrije hand hebt) en portretten in de studio.
http://www.artstudio23.com Neerloopweg 23 Breda. Mijn man en partner fotograaf Hans van Nunen is er nu 3 avonden in de week fotocursus aan het geven, 3x volle bak. Echt zóveel mensen hebben een nieuwe spiegelreflexcamera...en die willen nu dan ook leren hoe zo'n ding écht werkt. op de automaat fotograferen kan altijd nog ;) Misschien kunnen we t.z.t. een hele week workshop op lokatie organiseren...een echte fotoreis, gaaf! Heb ik altijd al willen doen...maar die prijzen...1250,- voor 4 dgn New York...dat kan ik er helaas niet aan uitgeven. Crisis of geen crisis, het blijft veel geld.




Polaroid frame zat bij pakje oude film type 779, leuk hoor "God's Eye" = dit bekende regenbooglogo van Paul Giambrara uit 1972 (!)

www.polanoid.net/jump/?to=projects&prid=-69&pid=418404 hier meer oude (nieuwe!) instant film van The Impossible Project (wordt gemaakt in oude Polaroid fabriek in Enschede) met ook 3 probeersels van mij in het warme Turkije

Beautiful Turkije

Nou, alle cd's zijn afgewerkt, kunnen strax op de post, nu eerst nog even bloggen en dan naar de fotozaak. Jawel, ik ga vakantiefoto's laten afdrukken ;) Moet er wel bij bekennen dat dit op verzoek van zoonlief is hoor, hij wil graag een eigen album plakken & tekenen, leuk hè...


Mees in het zwembad van Green Nature Hotel in Marmaris, Turkije mei 2010

Wat me verder nog opviel in Turkije: de Turken zijn echt wel hele aardige mensen!!! Dat hele opdringerige en vervelende 'kijken, kijken, niet kopen' is er af, gelukkig :) Toen we een jaar of 10-15 geleden naar Efeze zijn gewest (boottocht vanuit Samos, Grieken-land geloof ik) waren we blij weer terug op de boot te zijn na een dag constant irritant te worden aangesproken, ik kon al die verkopers echt wel slaan!! Toch was Efeze wel erg mooi hoor, en nu dus Marmaris, lekker weekje zon gezien in deze koude tijden. 6-8 graden...da's toch nie normaal man! :p De winter duurt nog even voort en de cv staat maar weer aan...

Waren we wel aan toe, weekje weg, en als we weg zijn, kán ik niet werken maar moet ik wel andere dingen doen. Beetje boekje lezen, wandelen, zonnen...heerlijk. Thuis kruip ik toch weer elke avond achter de computer, want ja, het werk moet af hè. En de kids hebben je ook nog nodig, dus nu werk ik 2x halve dag p.d. Ja, dat kan echt: van 10-15 in de studio en van 21-01 uur thuis :) Ik moet wel. Vind ook mijn werk vééls te leuk, zou willen dat er 36 uur in een dag gingen haha.

Maar goed. Turkije. Nooit gedacht dat ik het zo'n mooi land zou vinden (als echte Griekenland-ganger) en complimenten voor het personeel en de koks, de maaltijden waren subliem, all-inclusive was nog nooit eerder zo goed. En zó fijn met kinderen...die halen wanneer ze trek hebben en wij volwassenen...ook ;) Natuurlijk moet je geen 3 wkn hetzelfde willen doen/eten, maar voor 8 dagen was het prima. De stad (dorp?) is ook nog erg nieuw, en wat me opviel is dat Turkije ook erg schoon is. De streek rond Marmaris is tevens een van de groenste in Turkije, en echt mooi. Er werd nog veel gewerkt aan bijv. de boulevard en het strand, en het was er soms vrij stil, maarja, het was (is) tenslotte nog voorseizoen hè...





Veel kleurrijke neon reclames in de stad

Turkije is veel moderner dan wij denken, een natie met veel jonge mensen (totaal -nog- geen vergrijzing zoals hier) en het hoofddoekjesverbod doen ze ook niet moeilijk over: op school en in overheidsgebouwen mag het gewoon niet, klaar. Atatürk was hier vanaf 1923 al duidelijk over: er kwam toen een scheiding van geloof en staat. In elke stad in Turkije staat trouwens een standbeeld van deze groot politicus http://nl.wikipedia.org/wiki/Mustafa_Kemal_Atat%C3%BCrk ...de moderne Turken danken de democratie aan hem. Natuurlijk is Turkije 'nog' niet Europees genoeg voor deelname aan de EU, maar...moeten zij dat ook wel willen?!? Zij zijn de sleutel tot het Oosten, én wat is er mis met een eigen identiteit?! Wat dat betreft geef ik Wilders wel gelijk, NL in de EU: kost alleen maar geld en levert vooralsnog niets op dan strakke regels voor bijv. boeren. Die stoppen niet voor niets massaal met hun bedrijven, triest hoor...
Mochten ze willen: in Turkije is nog landbouwplek genoeg ;) Gaan we gewoon met z'n allen daar wonen. Heerlijk.

Ruben

Het "Boze Oog" (van Medusa) is een v/d bekendste symbolen van Turkije

Tja, daar zit je dan, lekker bezig met 101 cd's en andere foto nabestellingen die je af wilt maken, als het reisbureau belt "of we een fijne vakantie hebben gehad?" Ik snap het wel, maar dan toch, na het nieuws v/d crash ben ik bijna te beschaamd om 'ja' te zeggen...toch gaat de wereld gewoon door, Ruben of geen Ruben. Ik popel om onze vakantiefoto's te uploaden, ook die van zoon Mees (10) die zelf een fotocamera heeft en zo zijn eigen kijk op een weekje Turkije maakte. Ik ben erg benieuwd!

Gisteren: Als het avondnieuws meldt dat Ruben bij het zien van zijn oom en tante moest glimlachen, breekt mijn (moeder)hart en krijg ik spontaan kippenvel en medelijden. Och, manneke, je moest eens weten. En dan die laffe stunt v/d Telegraaf vandaag, waarom staat er eigenlijk nog geen bewaking aan zijn bed??? Ministerie van Buitenlandse Zaken, schiet op man, doe je best, bescherm dit jochie.
Juist omdat we zelf kinderen hebben komen dit soort berichten keihard bij me binnen merk ik, bah. Met hoeveel plezier we ook terugkijken op ons weekje zon, we zullen idd voor altijd weten waar we waren toen vlucht neergestortte, juist door het feit dat wij wél en zij niet meer aankwamen op de plek van bestemming.

Nu begrijp ik ook ineens die smsjes van thuisblijvers, hoe laat we zouden vliegen en met welke vlucht. Zij wisten natuurlijk al v/d ramp, wij waren op dat vreselijke moment nog aan het opstaan in het hotel en spullen pakken. Op het vliegveld Dalaman hebben we er helemaal niets van meegekregen, thuis kwam de klap des te harder aan. Die vreselijke tv-beelden, m.n. die van kleine Ruben...je gaat zo nadenken hè, dat zij net als wij waren, weekje met vakantie met de kids en de 12e mei op weg naar huis. Ik denk zelf altijd wel voordat we gaan vliegen "als we nu neerstorten slaat het ook een heel gat in de familie" ook al ben ik niet bang om te vliegen. Mensen, als je pech hebt, breek je je nek ook voor je huis als je verkeerd v/d stoep afstapt, zo nuchter ben ik wel. Maar dan toch...
De lijst met namen wordt steeds meer bekend, ook uit omg. Breda (Etten-Leur, Zundert) en Bakel (mijn geboorteplaats) ontbreken er nu voor altijd mensen. http://www.omroepbrabant.nl/?news/136514742/Elf+Brabantse+slachtoffers+bij+vliegtuigcrash.aspx Brrr.

Carpe diem, (pluk de dag) het leven is toch al zo kort!


Leeg strand, zonder strandbedden, met een mooi schaduwspel v/d parasols, Marmaris, Turkije 2010

Tripoli crash...

Gisteren na aankomst in NL na een lekker weekje zon (39 graden!!) in het prachtige Turkije, hoorden we van de vliegramp in Tripoli, Libië. 70 Nederlanders dood, 1 overlevende, de kleine Ruben (9) uit Tilburg. Ruben is de enige van de 104 inzittenden die het dus overleefde, brrrrr.  
Dan komt het ineens dichtbij. Tilburg-Breda is zowiezo maar een kippe-eindje en net als wij, ging Ruben met z'n familie een weekje met vakantie naar de zon, op safari in Afrika als ik het goed begrijp. Zijn broer van 11 en ouders ziet hij dus nooit meer terug.
'Miracle Boy' Ruben, 9 jaar oud, in Libisch ziekenhuis, bron: © NOS

OMG. De gedachte dat één van onze zoons hem zouden zijn, alleen op de wereld, pijn lijdend in een vreemd ziekenhuis met tig journalisten en andere mensen rond zijn bed... Het is een vreselijke gedachte die me kippenvel bezorgd. De pers-aandacht rond zijn bed slaat werkelijk nergens op, be-la-che-lijk!!!! LAAT HEM MET RUST MAN! Gelukkig zijn zijn oom en tante er nu, ik hoop dat ze hem snel in de armen kunnen sluiten en troosten. Maar wat zeg je eigenlijk tegen zo'n jongetje?

Als ik het er met Mees (10) en Pim (7) over heb, zijn ook zij er stil van. Voor kleine Ruben is (waren) zijn papa, mama en broer natuurlijk de spil v/d aarde. Hij is nog veel te klein om alleen op de wereld te zijn! Waarom zou God hem in leven gelaten hebben?? vraag je je dan ook nog af. Het lijkt wel een test, een proef, want naast 'blij zijn dat je nog leeft' heb je de rest van je leven verdriet om je familie, zo lijkt me...

De (wereld)pers wordt helemaal gek van dit kleine wonder, maar de manier waarop... What's wrong with the world?!? Bah.

NOS hier meer nieuws over vlucht 8U771

4 mei

Vandaag, 4 mei 2010, is het 65 jaar geleden dat we in oorlog waren. Op 5 mei was Nederland eindelijk bevrijd van de Duitsers. Op Twitter komen er momenteel 101 oproepen voor een Twitterstilte voorbij - alsof we niet eens 2 minuten stil kunnen zijn/zitten vanavond - het lijkt wel herdenken voor dummies tegenwoordig :p
Voor diegene die nog even wil inlezen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Nationale_Dodenherdenking 

Morgen, 5 mei, is het alweer 65 jaar geleden dat we onze bevrijding mochten vieren. http://nl.wikipedia.org/wiki/Bevrijdingsdag 


50 jaar bevrijd, Scheveningen strand, 1995

http://en.wikipedia.org/wiki/Victory_in_Europe_Day Liberationday in NL (English)

Toch blijft het een rare dag, 5 mei. We hebben niet echt met z'n allen vrij (waarom eigenlijk niet) en net als bij Koninginnedag gaat het tegenwoordig meer om de festivals (muziek & bier ;) dan om een daadwerkelijke herinnering aan de oorlog, om deze nooit meer te vergeten. Op 5 mei 1995 liepen Hans en ik over een drukbevolkt -want het was warm!-  strand van Scheveningen, waar men D-Day-achtige taferelen naspeelde met echte landingen op het strand (vanuit de zee). Ik zal alle foto's wel eens opzoeken, want de bomexplosies e.d. waren best indrukwekkend, evenals het defilée van de veteranen en ook het disrespect van de badgasten.

"blote" billen, harige ruggen...brrr

Ik zal er na de meivakantie wel eens even voor gaan zitten, ergens ver in mijn archief zitten nog veel meer van deze bizarre bevrijdingsdagfoto's :)

Schilderkunst

...vandaag was de opening van de nieuwe expositie in galerie Albus Lux in Roosendaal: Saskia de Maree en Truc-Anh Hua, op de foto: Boris de Veer en Saskia

http://www.saskiademaree.nl Saskia maakt kleurrijke, maar toch ook wel ingetogen schilderijen. Voor mij zijn het net zoekplaatjes en daar hou ik van, als fotograaf wil ik wel wat 'te kijken' hebben zeg maar ;) Haar werk doet me denken aan een frisse wind in Rauschenberg-achtige schilderstijl...al ben ik er eerlijk gezegd wel even uit, wat hot is en wat not, in de schilderkunst ;) Heb echter altijd zelf ook met plezier alle andere vakken -dan fotografie- op de Academie gedaan en kon, al zeg ik het zelf, best verdienstelijk schilderen en tekenen. Ik hou er nog steeds van!

Het was leuk om met Saskia te praten over de verschillen tussen schilderkunst en fotografie, en wat ik meteen begreep was haar keuze voor de "meest mislukte" Polaroid van de 3 die ik gemaakt heb van haar en Boris voor 1 van haar schilderijen. Echter, het is een oude camera en nóg oudere film, dus de kwaliteit is soms met strepen en kleurvlekken of af(ge)vallen(de) stukjes chemie. Het grappige was dat op haar foto zij en Boris in een paarse vlek staan, alsof het toeval niet toevallig was, heel bijzonder. Door deze 'fout' is de foto ook meteen weer "perfect".
Ik ben momenteel zó verliefd op Polaroids, en hun imperfectie. De onscherpte, de kleurloosheid, de uniekheid! Van elke Polaroid die je maakt is er tenslotte maar 1. Kan niet wachten tot mijn nieuwste camera binnen is (lang leve Ebay) wat films heb ik alweer in de koelkast liggen :))
Films.
Niet zo lang geleden nog fotografeerde ik ook nog al mijn huwelijken nog op film. Heerlijk! Twee kleine F100 bodies mee en verder geen gezeul. Wat zijn de nieuwe types zoals de D3 toch zware bakbeesten vergeleken met de F100's. Ik ben gek op de emulsie, op de korrel. Een film is eigenlijk 100x mooier (en lelijker). Die bizarre scherpte van de digitale fotografie van dit moment ...door in Photoshop foto's extra te verscherpen wordt het helemaal weird, helemaal in HDR-mode, denk hierbij aan bijvoorbeeld die reclamefoto's met Daniel Boissevain voor Suitsupply...
OMG Carli wat heb je gedaan?!? ;)

elke porie is zichtbaar, 100% het tegenovergestelde van een glamourfoto (zoals die van vrouwelijke modellen, die altijd zo eng "gesoft" moeten worden?!?)

Acteur Daniel Boissevain nogmaals in vette HDR stijl voor Suitsupply, foto's: Carli Hermès


en tot slot nog een schilderij van mijn hand, een echte MeRy hihi (ca. 1994)

Volgens mij is dit een van de laatste studies uit een reeks, en schilderden we ons schilderij -als oefening- telkens opnieuw, met andere technieken. Kwaststreken zijn wispelturig, net als foto's op (instant) film. Je weet immers nooit 100% zeker hoe je verf op het doek komt, wát je kunst en kennis ook is v/d materialen zoals het doek en de verf...mooi vak, schilderkunst. Ik hou er wel van!

Cursus, iemand?

Grr...was ik net zo lekker aan het tikken, wordt Explorer afgesloten en kan ik weer opnieuwe beginnen. Computers!
Ik had het over de afgelopen week 'wat een weertje!' maar ook 'wat een nieuws'
:( ...Geniet van het leven, het duurt maar even, mensen!

Het is alweer bijna moederdag en de foto actiedag was een groot succes. En wat een mooie portretten heb ik voorbij zien komen, ik ben weer trots op Hans' fotokunsten! Die koppies, die kids...echt mooie kinder- en/of familiefoto's, dat heeft 'ie weer super gedaan. Nu deze week alles afwerken en dan is het vanaf 30 april (Koninginnedag) hier in Breda twee weken meivakantie (t/m 14 mei). Wij zijn dan moelijker bereikbaar, ook wij gaan met onze kids op pad en genieten van het hopelijk mooie weer en de vrije dagen.

Op 17 mei beginnen ook de fotocursussen weer http://www.artstudio23.com/fotocursusArtstudio23Breda.PDF en wordt er een 4daagse (vervolg)workshop ingepland. Ook in de bijlage vindt u alle informatie, let op: alléén voor de woensdagavond zijn er nog 3 plaatsen vrij. Acht weken les 19.00-22.00 uur van docent Hans van Nunen, om ein-de-lijk die camera eens v/d automaat-stand af te halen en zo in de zomer(vakantie) échte mooie foto's te kunnen maken :)

Fotocursus voor beginners, www.Artstudio23.com Breda, start 19 mei a.s. laatste kans!



Gezien via Twitter :) http://twitter.com/mery71

K**Kanker

Pffft, was het eerst nog "er zit iets op de ribben" bij Maria, sinds dit weekend weten we dat het inderdaad kanker is met alle gevolgend van dien...aankomende week krijgt ze de PETscan en bijbehorende uitslag, maar ik vrees het ergste. Bah. Ze was mijn surrogaatmoeder! Toen ik opgroeide kon ik altijd binnenlopen daar en dat deden mijn vriendinnetje Saskia en ik dan ook veelvuldig bij elkaar. En in Bakel kun je altijd achterom binnen, gewoon, gemoedelijk, heerlijk! Pas achteraf besef je hoe goed het was, ook al 'vluchtte' ik Bakel uit toen ik mijn eerste basisbeurs kreeg op m'n 18e.

Op dat moment moest ik echt weg, was het dorp (en bijbehorende bekrompen geroddel) zó beu. Toch, als ik dan terugdenk aan alle leuke dingen die wij er als kind beleefden...héle dagen speelden we buiten, we verveelden ons nooit. En als twee echte meiden zaten we avonden lang bij elkaar op de kamer, platen draaien (voor iedereen onder de 20: dat was op een pick-up, vóór de cd en vóór de mp3 ;) en maar kletsen...hele dágen. Saskia was er ook toen pap & mam ein-de-lijk eens op vakantie gingen -ik ging niet mee, werkte net bij de Edah en wilde vakantiegeld verdienen om een nieuwe stereo en pilotenjack te kunnen kopen- ze bleef lekker slapen en we kookten zelf. Ook maakte Maria weer een overheerlijke mokkataart die we uiteindelijk helemaal met z'n tweeën in die vakantie opgegeten hebben hihi. Voor mijn verjaardag maakte ze ook altijd een mokkataart.

Weetje dat ik vrijdag onbewust een mokkaschnitt mee heb genomen uit de super? Meestal koop ik een halve vlaai, vinden de kids lekker, maar nu kwam ik langs de koelvitrine en moest een mokkaschnitt hebben...zou ik het al geweten hebben? Diep van binnen? Op woensdag wist Saskia nog niet zoveel, ik heb haar toen gezien samen met nog een vriendin van vroeger en hebben we eindelijk weer eens bijgekletst onder genot van een lunch op het terras in Eindhoven. Vroeger gingen we altijd stappen op het Stratum, jaja ;) Maar goed, Eindhoven is ook al zo veranderd, we worden oud! ;) Het was toen vooral de onzekerheid en de hoop die de boventoon voerde, maar als ik het goed begrepen heb is het een uitgemaakte zaak.

Bah. Net als mijn moeder rookte ze niet, en dan toch longkanker krijgen...wat een k**ziekte!! Kan me er zo kwaad om maken. Lijkt wel of dat iedereen momenteel iets onder de leden heeft, brrr. Lieve Maria, ik hoop je snel te zien en hoop dat iedereen deze vervelende periode een beetje goed doorkomt. Ik leef met je mee!
xMx






Bakel, 1980: Saskia, Angelique, Marie-José, Anouk en ik...verjaardagsfeestje...volgens mij deden we hier een Jan, Jans en de kinderen toneelstukje ;)

ik ben midden in de zomervakantie jarig en iedereen ging, behalve wij, op vakantie...dus nooit veel kinderen op mijn verjaardag! Toch maakte mam het altijd gezellig :)